„104. Kolor czarny z galasu, żółtego drewna i marzanny. W żelaznym kotle namoczyć i gotować 2 godziny 0,5—1 kg dobrze rozgniecionego galasu, 120 g żółtego drewna i 60 g marzanny. Wywar przecedzić i ostudzić zimną wodą, po czym 30—60 minut gotować w nim wilgotną nie bejcowaną wełnę. Następnie należy wełnę wyjąć, dodać do kąpieli 200 g siarczanu żelazowego, dokładnie wymieszać, ostudzić, założyć wełnę na drążki i podczas stałego przeciągania jej w kąpieli gotować 15—30 minut.
105. Kolor brązowoczarny. Wełnę dobrze zagruntować według receptury nr 81 i bez płukania farbować jak w recepturach nr 96 lub 101.
106. Kolor czarny głęboki. Zagruntować wełnę na kolor ciemnobłękitny (indygo), dobrze wyprać i wypłukać. Farbować jak w recepturze 80 lub 81.
Dodatek — uzupełnienie
Surowce i chemikalia
W rozdziale tym barwniki nie wymagają uzupełnienia, jednak odtąd będą stosowane w pewnej mierze w formie ekstraktów Natomiast środki bejcujące i pomocnicze zostaną uzupełnione przez bejcę cynową i chromową, kwas azotowy i siarkowy.
Ekstrakty są to zagęszczone i wysuszone wyciągi pewnych barwników, jak żółte (żółtodrzew), czerwone (krasnodrzew — fernambuk) i niebieskie drewno (kampeszowe drzewo), kwercytron, sumak, łupiny orzecha włoskiego itp. Naturalna aktywnoć tych barwników oraz ich swoista cecha i trwałość wybarwień przez tę procedurę w większości przypadków bardzo się zmniejsza. Wprowadzenie ekstraktów nastąpiło wskutek usiłowań w zakresie ułatwienia obrotu barwników i uproszczenia operacji farbowania. Tutaj odpada niewygodne i czasochłonne przygotowywanie kąpieli barwiącej. Wystarczy tylko sproszkowany ekstrakt rozprowadzić w małej ilości wody, dodać do kąpieli i rozpuścić przez niezbyt długie gotowanie.“(7)